Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

Αποκωδικοποιόντας τον "Πιστό Φίλο"

Στην ιστορία ο πιστός φίλος ο Όσκαρ Ουαιλντ αναδεικνύει , με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο , ένα φαινόμενο που χαρακτηρίζει την κοινωνία και την εποχή μας . Τη κατάχρηση και την εκμετάλλευση από την εξουσία των πιο αδύναμων κοινωνικών ομάδων . Ο μυλωνάς αντιπροσωπεύει μια κοινωνική ομάδα , που κατέχει δύναμη και εξουσία και για αυτό εκμεταλλεύεται τους λιγότερο οικονομικά ισχυρούς , για το δικό της συμφέρον. Από την άλλη πλευρά ο μικρούλης Χανς αντιπροσωπεύει την κοινωνική ομάδα που εκμεταλλεύονται οι οικονομικά ισχυροί , γιατί ακριβώς δεν έχει τόση οικονομική και κοινωνική δύναμη . Δυστυχώς αυτή η ομάδα που αποτελεί και την πλειονότητα του πληθυσμού , δεν αντιδρά και δεν βάζει εμπόδια απέναντι στην εκμετάλλευση που της ασκείται . Αυτή η παθητική στάση οφείλεται στο γεγονός ότι η εξουσία παρασύρει και "μαγεύει"  τον λαό με τα ψέματά της και την φιλική της στάση απέναντί του , δίνοντάς του μια κρυφή ελπίδα πως αν συνεχίσει να υπακούει και να μην αντιδρά σε αυτά που του υποβάλλονται θα τον ωφελήσει στο μέλλον . Στην πραγματικότητα όμως ο μόνος που κερδίζει από τέτοιου είδους σχέσεις είναι η εξουσία. Για να σταματήσει η εκμετάλλευση θα πρέπει όλοι εμείς οι μικρούληδες Χανς να μην είμαστε ευκολόπιστοι και να πάψουμε να έχουμε παθητική στάση.

     Άννα Κουρούκλη , Α4΄                                        


Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2017

Η ομορφιά σε έναν κόσμο γεμάτο μίσος

Έκλεισα τα μάτια μου και σκέφτηκα που μπορεί να βρίσκεται η ομορφιά του κόσμου.Είδα έναν έφηβο που δεχόταν χτυπήματα από άλλους δύο εφήβους που του φώναζαν να γυρίσει στην χώρα του.Μετά από λίγο τους πλησιάζει ένας ακόμα έφηβος που προσπαθεί να σταματήσει τον εκφοβισμό του παιδιού λέγοντάς τους ότι αυτό που κάνουν δεν είναι σωστό.Άνοιξα τα μάτια μου και κατάλαβα ότι η ομορφιά σε αυτόν τον κόσμο βρίσκεται σε ανθρώπους που μέσα τους έχουν αγάπη για όλους τους ανθρώπους και όχι το μίσος που έχουν οι ρατσιστές ή οι φασίστες για οποιονδήποτε είναι έστω και λίγο διαφορετικός από εκείνους.Η ομορφιά σε αυτόν τον κόσμο είναι στον ουρανό στην θάλασσα και στην γη στα σύννεφα στα δέντρα και στους ανθρώπους. 

Για τη Μαρία.....

"...η σιωπή κάνει τον κόσμο πιο μεγάλο, η θλίψη πιο δίκαιο    
κι ο έρωτας είναι η τρέλα μας μπροστά στο ανέφικτο να γνωρίσει ο ένας τον άλλον -   
ο  
κόσμος μόνο όταν τον μοιράζεσαι υπάρχει…  "

























Ἀλλὰ τὰ βράδια

Καὶ νὰ ποὺ φτάσαμε ἐδῶ
Χωρὶς ἀποσκευὲς
Μὰ μ᾿ ἕνα τόσο ὡραῖο φεγγάρι
Καὶ ἐγὼ ὀνειρεύτηκα ἕναν καλύτερο κόσμο
Φτωχὴ ἀνθρωπότητα, δὲν μπόρεσες
οὔτε ἕνα κεφαλαῖο νὰ γράψεις ἀκόμα
Σὰ σανίδα ἀπὸ θλιβερὸ ναυάγιο
ταξιδεύει ἡ γηραιά μας ἤπειρος
Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα
ποῦ μυρίζει ἡ γῆ
Βέβαια ἀγάπησε
τὰ ἰδανικά της ἀνθρωπότητας,
ἀλλὰ τὰ πουλιὰ
πετοῦσαν πιὸ πέρα
Σκληρός, ἄκαρδος κόσμος,
ποῦ δὲν ἄνοιξε ποτὲ μίαν ὀμπρέλα
πάνω ἀπ᾿ τὸ δέντρο ποὺ βρέχεται
Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα
ποῦ μυρίζει ἡ γῆ
Ὕστερα ἀνακάλυψαν τὴν πυξίδα
γιὰ νὰ πεθαίνουν κι ἀλλοῦ
καὶ τὴν ἀπληστία
γιὰ νὰ μένουν νεκροὶ γιὰ πάντα
Ἀλλὰ καθὼς βραδιάζει
ἕνα φλάουτο κάπου
ἢ ἕνα ἄστρο συνηγορεῖ
γιὰ ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα
Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα
ποῦ μυρίζει ἡ γῆ
Καθὼς μένω στὸ δωμάτιό μου,
μοῦ ᾿ρχονται ἄξαφνα φαεινὲς ἰδέες
Φοράω τὸ σακάκι τοῦ πατέρα
κι ἔτσι εἴμαστε δύο,
κι ἂν κάποτε μ᾿ ἄκουσαν νὰ γαβγίζω
ἦταν γιὰ νὰ δώσω
ἕναν ἀέρα ἐξοχῆς στὸ δωμάτιο
Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα
ποῦ μυρίζει ἡ γῆ
Κάποτε θὰ ἀποδίδουμε δικαιοσύνη
μ᾿ ἕνα ἄστρο ἢ μ᾿ ἕνα γιασεμὶ
σὰν ἕνα τραγοῦδι ποὺ καθὼς βρέχει
παίρνει τὸ μέρος τῶν φτωχῶν
Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα
ποῦ μυρίζει ἡ γῆ!
Δῶς μου τὸ χέρι σου..
Δῶς μου τὸ χέρι σου

Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2017

ΓΡΑΜΜΑ ΣΕ ΕΝΑ ΠΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΟ
Αγαπητή μου φίλη ,
     Ένα παιδί που έρχεται από τον πόλεμο , που φοβάται και πονά και που πάνω από όλα έχει χάσει την ελπίδα . Ένα παιδί που παρόλο που πρέπει να έχει ίσα δικαιώματα με τα άλλα παιδιά , αναγκάζεται να ζει και να μεγαλώνει μέσα στην κακία των μεγάλων και να στερείται κάθε χαρά και ευχαρίστηση. Φαντάζομαι πόσο πολύ κόπιασες και προσπάθησες για να φτάσεις εδώ που είσαι και σου προτείνω να μην τα παρατήσεις , γιατί όπως λένε η ελπίδα τελειώνει πάντα τελευταία . Βέβαια εγώ δεν ξυπνάω κάθε μέρα από τις βόμβες , ούτε οι γονείς μου με αρπάζουν κάποια στιγμή ξαφνικά και με παίρνουν μαζί τους σε μια βάρκα ή ένα φορτηγό για να αναζητήσουμε μια καλύτερη ζωή , που δεν είναι εγγυημένη . Ούτε δέχομαι προσβολές και την κακία του κόσμου μόνο και μόνο επειδή είμαι λίγο διαφορετική , μόνο και μόνο γιατί κάποιοι άλλοι επέλεξαν να μου κάνουν τη ζωή διαφορετική και απρόβλεπτη , μέσα στον κίνδυνο και το σκοτάδι . Στη ζωή ο καθένας μας έχει όνειρα , όμως κάποιοι επέλεξαν να σου τα σβήσουν , αλλά σε παρακαλώ μην τους αφήσεις να έχουν την ευχαρίστηση ότι τα κατάφεραν . Είσαι ένα παιδί , είσαι το μέλλον και η ελπίδα , όσα κι αν έχεις στερηθεί απάνθρωπα , προσπάθησε σε παρακαλώ να βρίσκεις κάθε μέρα έστω και κάτι το παραμικρό που να σε κάνει ευτυχισμένη, γιατί στη ζωή μας υπάρχει πάντα κάτι καλό και θετικό , ακόμα κι αν χρειάζεται πολλές φορές να ψάξουμε αρκετά για να το βρούμε. Μην ξεχάσεις να χαμογελάς! Ζήσε με αισιοδοξία και ποτέ μην τα παρατήσεις , προσπάθησε με κάθε τρόπο να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου και να δεις που μια μέρα θα γίνουν πραγματικότητα. Να ξέρεις πω πάντα θα σε σκέφτομαι , όσο μακριά κι αν βρίσκομαι .Σου εύχομαι να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου και να μην σταματήσεις να ελπίζεις .

Η φίλη σου Άννα.


Άννα Κουρούκλη , Α4΄

Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2017

Γράμμα σε ένα προσφυγόπουλο

Αγαπητέ μου φίλε,
Έχω ακούσει πολλά σχετικά με τις κακουχίες που αντιμετωπίζετε εσύ και οι συμπατριώτες σου. Στεναχωρήθηκα πάρα πολύ για όλα όσα συμβαίνουν στη χώρα σου, αυτά που σε ανάγκασαν να φύγεις και να έρθεις εδώ για να αναζητήσεις μια καλύτερη ζωή, την οποία όμως δεν βρίσκεις. Και δε φταις εσύ γι’ αυτό. Φταίνε κάποιοι άλλοι οι οποίοι δυστυχώς δεν ενδιαφέρονται ούτε για εσένα ούτε για τους υπόλοιπους ανθρώπους που υποφέρουν. Είμαι σίγουρη ότι αντιμετωπίζεις αρκετά προβλήματα. Αρχικά ένα σημαντικό πρόβλημα είναι ότι πολλοί άνθρωποι δεν θέλουν πρόσφυγες και άλλους ξένους στη χώρα τους, χωρίς όμως να έχουν κάποιο λόγο. Είναι ρατσιστές. Δεν μπορούν να ανεχτούν πως υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι στον κόσμο, οι οποίοι διαφέρουν από αυτούς. Επιπλέον γνωρίζω ότι πρέπει να τα βγάλετε πέρα με την πείνα, την έλλειψη στέγης, το κρύο… Επίσης εσύ και τα υπόλοιπα παιδιά που αναγκαστήκατε να εγκαταλείψετε τη χώρα έχετε και εσείς δικαίωμα στη μόρφωση. Παρ’ όλα αυτά μερικοί άνθρωποι, ρατσιστές και αυτοί, δεν θέλουν να πηγαίνετε στα ελληνικά σχολεία. Δε συμφωνώ καθόλου με αυτούς τους ανθρώπους. Μακάρι να μπορούσα να σε βοηθήσω φέρνοντας φαγητό, ρούχα και οτιδήποτε άλλο χρειάζεστε, να σας βοηθήσω να πάτε σε κάποιο σπίτι για να μείνετε… Όμως είμαι κι εγώ ένα παιδί, δεν μπορώ να καταφέρω κάτι μόνη μου. Κανένας όμως δε μου είπε ότι δεν μπορώ να τα καταφέρω μαζί με άλλους ανθρώπους, μικρούς και μεγάλους σε ηλικία, οι οποίοι καταλαβαίνουν την αξία σας. Σου υπόσχομαι ότι θα προσπαθήσω.


Βασιλική Σπανουδάκη
Τμήμα Α'4